Weefsel van het zenuwstelsel Zenuwtakken worden door bewegingen gerekt en gebogen, zeker in de buurt van gewrichten. 7.1 De uitlopers van perifere zenuwen(axonen) hebben een dunne celmembraan welke wordt omgeven door ‘cellen van Schwann’. In plooien in de wand van deze cellen liggen ongemyliniseerde zenuwvezels. De zenuwvezels met een myelineschede hebben een schede die is gevormd door omwikkeling van de axonen. (zie hfst 7; blz 148; Dynamiek van het menselijk bindweefsel ; functie, beschadiging en herstel ; J.J. de Morree) Schwanncellen om myelineschedes (geproduceerd door deze cellen) zijn voor de voorgeleiding van prikkels en niet voor bescherming. Om actiepotentialen voort te kunnen leiden zijn er stukjes axon onbeschermd in de myelineschede(node van Ranvier). Om een perifere zenuw ligt bindweefsel, het epineurium. Dit bestaat o.a. uit collageen type 1. IN dit epineurium liggen bundels axonen, de fascikels. (zie hfst 7; blz 148; Dynamiek van het menselijk bindweefsel ; functie, beschadiging en herstel ; J.J. de Morree) Om de fascikels liggen perineurale cellen, gespecialiseerde fibroblasten. Perineurale cellen en versterkende bindweefselvezels zijn samen het perineurium. Om alle afzonderlijke gemyeliniseerd axonen en groepen ongemyeliniseerde zenuwvezels ligt een membraan van collageen type 4. De zenuwvezels in het ruggemerg en de zenuwwortels worden ook geconfronteerd met trek en drukkrachten. De zenuwbanen lopen gegolfd zodat deze bij trekkrachten langer kunnen worden en dus niet ‘op hoeven rekken’. Om het ruggenmerg en de zenuw tegen overrekking en beschadiging te beschermen zijn er drie vliezen. (zie hfst 7; blz 151; Dynamiek van het menselijk bindweefsel ; functie, beschadiging en herstel ; J.J. de Morree) De pia mater, dun vlies met veel bloedvaten. Het arachnoidea wat met veel dunne collagene vezels aan de pia mater vastzit. En de dura mater, en sterk en trekvast vlies. De dura mater zit met ligamenten aan de wervellichamen vast. Zenuwwortels die uit het ruggenmerg komen hebben geen omhullende schwanncellen halen hun voeding uit liqourvloeistof door diffusie. Ze worden omhult door een stukje dura mater. (zie hfst 7; blz 152/153; Dynamiek van het menselijk bindweefsel ; functie, beschadiging en herstel ; J.J. de Morree)Zenuwen hebben veel zuurstof nodig, dit wordt verzorgt door de arteriae nutritiae, deze gaat op vele plaatsen het epineurium binnen waar veel kleine bloedvaatjes zijn. 7.2 Zenuw lopen dikwijls langs gewrichten, hierdoor moeten ze in staat zijn druk en rek op te vangen zonder te beschadigen. (zie hfst 7; blz 155; Dynamiek van het menselijk bindweefsel ; functie, beschadiging en herstel ; J.J. de Morree)Omdat zenuwen niet zijn gefixeerd verschuiven ze naar een positie waar ze zo min mogelijk rek op heoven vangen. Elastine zorgt voor vormherstel. Bij grote spanningen rond gewrichten zijn er twee aanpassingen mogelijk. In het epineurium kan bindweefsel en vet aangelegd worden, of de fascikels kunnen zich opsplitsen of samenvoegen. Bij druk vanaf de zijkant is de belastingstolerantie veel lager. Bij een druk die hoger is dan de capilaire bloeddruk stagneert de voortgeleiding van de zenuwcellen en kan gevoelloosheid, tintelingen of pijn optreden. Bij zwaardere druk kan neuropraxie optreden, schade van de schwann cellen maar niet van de neuronen. Als ook de axonen in de zenuw beschadigd raken is dit axonomesis. Neurotmesis is het doorsnijden van een zenuw. Bron : Dynamiek van het menselijk bindweefsel – Drs. J.J. de Morree 7.3 Bij een neuropraxie treed er snel remyelinisatie op die de functies doet terugkeren. Als de zenuwvezels zijn onderbroken zijn de zenuwcellen niet in staat om de uiteinden weer aan elkaar te verbinden. Het perifere deel sterft af. Het bindweefsel blijft wel intact. Het deel wat centraal zit gaat weer langzaam groeien.